Indian-minute

maandag 26 maart 2007 - 06:18:58

Maandag (19-03)
Na een lekker lang weekend konden we er weer tegenaan; met goede moed de BLESS-Auto in; deze keer met onze grote vriend John achter het stuur en maar 5 mensen in de auto. John heeft ons toentertijd ook van het vliegveld gehaald en is naar ons idee een van Indiaas beste chauffeurs. Na een lekker rit konden we weer beginnen met het project! Weer... nog maar 4 weekjes te gaan bij BLESS; wat vliegt de tijd.

We hadden nauwelijks al onze spullen neergezet of we besefte ons dat we een afspraak hadden om om 11:00 bij St. Philomena te zijn. Daar zouden we praten over wat ze nou willen, waarom, wanneer... enz.. enz.. in de eerste instantie zouden we met Camille gaan, maar hij moest onverwachts naar Nederland. Bhanu, project co�rdinator vrijwilligers, ging ons nu begeleiden maar wist ons te vertellen dat we niet konden gaan! WAT? WANT? There are exams so they don't have time... ok, logisch! Zoals op het forum te lezen beginnen ze 4 weken van te voren met instuderen, waarom komen ze daar nu pas mee? Maar goede hoop; we beginnen er toch pas 11 april. 'Not possible; holiday' T��rlijk! Zul je net zien; ook dat zagen ze niet aankomen natuurlijk.. Conclusie: Exit Philomena. Besloten om dus wat meer tijd aan BLESS te besteden.

De titel geeft het al aan; net als vorige week moesten we deze week rekening houden met 'the indian minute'. De minuut in India wisselt nogal en kan vari�ren van 10 seconden tot een half uur; je weet nooit waar je aan toe bent! Wat willen die mensen nou? Vorige week hadden we een handtekening nodig zodat wij konden beginnen en er een nieuwe server (centrale computer) besteld kon worden. In tegenstelling daarvan zou er een laptop besteld worden; er werd uitgebreid gezocht en aan het eind van de dag kregen wij een lijstje: 'Which one is best?' dus wij zoeken een mooie laptop uit, die zou besteld worden; 2 � 3 dagen levertijd. Een uurtje later... We're not going to order a new laptop; we found an old one somewhere; which will be here next week; Monday, dus... dat wordt leuk; als ze hier al zeggen dattie oud is, wat kunnen we dan verwachten? Een die je moet aandraaien? Oh nee... wacht; da's juist nieuw!

Om ongeveer 16:00 kwamen twee mannen binnen met ��n weekendtas en ze zagen er niet naar uit dat ze een nachtje bij BLESS bleven slapen, ze werden namelijk gevolgd door de baas en Bhuvana (onze opdrachtgever). De baas vroeg ons vriendelijk, doch dringend, de ruimte te verlaten omdat onze werkruimte op slot moest; hier wordt geld opgeslagen. Een weekendtas... vol met geld? Roepies; alla... maar dan nog? De volgende dag bleek dat er voor ongeveer � 125.000 in de tas aanwezig was; dat werd even uitgestald over mijn bureau. Louche zaak... een weekendtas met geld in een simpel kastje opslaan ergens in het bedrijf... illegaal? Zou kunnen (dachten wij; maar misschien hebben wij ook te veel films gezien) Later deze week hoorde we dat het voor alle projecten was; die krijgen dus alle subsidie contant!

Die avond was een emotionele doch vreugdevolle avond! Als er champagne was hadden we die losgetrokken, als er bier was hadden we dat gepakt, als er ... *snik*... in ieder geval; we hadden een aluminium bekertje rum-cola en zaten achter mijn laptop... 10...9...8...7...6...5...4...3...2...1...0...jeej! En dat was het moment waarop het klokje de magische omslag maakt van 100 dagen 00 uur 00 minuten en 00 seconden naar.. nou ja, je snapt om! We doken onder de 100 dagen; we gingen over 1/3 wat een moment; een magisch kalender moment

Dinsdag (20-03)
Na een enerverende maandag en dag 52 in het vooruitzicht ging het leven gewoon door, we gingen er een lekker dagje van maken! Nadat ik nog even gezellig gesprek had gehad met Debbie via de webcam hebben we (weer) een nieuwe planning gemaakt. Nadat deze planning binnen een half uur weer opnieuw gemaakt was zijn we begonnen met het in kaart brengen van de organisatie; een onmogelijke taak. Niemand schijnt precies te weten wie waar werkt, wat de taken zijn en hoe de organisatie in elkaar steekt. De hele organisatie op hun kop om ons te vertellen wie wat doet!

Die avond lekker eten... eh... alhoewel; wat was dat op dat kleine schaaltje? Na het nodige ontleed-werk wisten we het zeker: octopus!!! Kleine, gebakken octopussen! Nou... nee... dank je! Toch nog even een foto van gemaakt; deze is z.s.m. te zien tussen de rest van de foto's!

Woensdag (21-03)
Die ochtend... die beruchte ochtend... toen de sluier der nacht nog over ons huisje hing en het schilderij van vrouwe maria nog op ons neerkeek kwam Mark tot een schokkende ontdekking. Daar... op de plek waar nog licht brande had zich een onwaarschijnlijk voorval voorgedaan; een vis was dood! Ik weet het, schokkend! Wat kan er nou mis gaan in een aquarium van 20 bij 40 centimeter, plastic palmboom, goedkoop voedsel, verwarmd water (gloeilamp) en geen vis kon meer dan 2 cm voor zich uitkijken dankzij het troebele water.Visje; moge je rusten in vrede! (waar je dan ook rust toen je meegenomen werd en gedeponeerd werd (ergens))

Een vrij normale dag op BLESS met weinig bijzonderheden; Mark heeft het internet nog even gebruikt om de demografische afstand tussen hem en Amanda te verkleinen en de rest van de dag is gespendeerd aan het analyseren van de organisatie; ook zijn we nog even bezig geweest met onze opdrachten. Al met al een vrij rustig dagje op werk.

's Avonds moest er natuurlijk weer gegeten worden, maar wat zou er nou leuker zijn dan zelf even wat lekkers koken. Nu zul je denken: Slim! Maak wat lekker Nederlands te eten! MENSEN! We zitten in India; we willen weten hoe je bepaalde Indiase gerechten maakt! Dus wij hobbelen braaf achter de giebelende mensen aan (komt kijken! Komt kijken! De Hollanders koken!). In de keuken aangekomen kwam de benodigde ingredi�nten voor... CHAPATTI... Best lekker met een sausje; de benodigde ingredi�nten. Kook les met Bas & Mark... schrijft u mee?
- Bloem
- Zout
- Olijfolie
- Water
Simpel maar lekker; je zou bijna denken dat het Nederlands is! Ik kon beginnen met kneden, iedereen met grote ogen kijken hoe ik vakkundig aan het kneden was 'Nah... hij kan het gewoon!'. Van 1 grote bal moesten 8 kleine balletjes gemaakt worden... nou, eerlijk zullen we alles delen; ik kwam uit op 10, waar nog 9 van wist te maken door 1 grotere te maken! Mark kon zich inmiddels lekker laten gaan op het plat maken van de balletjes tot echte chapatti-grote-pannenkoeken. Het niveau daalde snel toen simpele humor de Indi�rs weer aan het lachen bracht: SUPERCHAPATTI of Nice chapatti... nice chapatti.... BAD CHAPATTI. In de tussentijd werd ik naar het gasfornuis gebracht (1 meter verder) en... ALLES OP DE GROND! Inmiddels merkte ik dat mijn blouse zich behoorlijk begon te hechten aan mij; over zweet, kan je zeggen het was daar best warm! Ook Mark was onafscheidelijk van zijn blouse! Lekker aan het koken kon ik helaas geen flip in de lucht doen aangezien de hele pan (incl. handvat) net zo heet wordt als de vlam die eronder bezig is. SUCCES! Na de nodige inspanning was het ons gelukt onze eigen chapatti te maken; hoe mooi... en ze waren (uiteraard) verrukkelijk.

Donderdag (22-03)
Hmmm... het verhaal begint wat aan de lange kant te worden en mark merkte al op: 'Oe... 1 pagina per dag? Nah.. dan hebben ze weer lekker wat te lezen'. Donderdag... die avond hiervoor wilde we een serie kijken; wat denk je! Aflevering 1 - 11 en 13-18 van Heroes hadden we en eigenlijk wilde we niet meer downloaden; dan maar even zondigen die dag!

Later op de dag waren we uitgenodigd om een vergadering van BLESS bij te wonen; we hadden geen idee waarom we dat zouden doen, maar ok... elke ervaring is er een meegenomen! Uiteindelijk kwam er iemand naar ons toe om te vragen of wij klaar waren; uiteraard hoezo? Wat bleek ze waren op ons aan het wachten (oops..) Wij gingen zitten en moesten naast de baas gaan zitten; blank h�... blijft een beetje VIP. De baas begon heel sociaal en netjes (overigens EXTREEM ZACHT) in het engels, toen ineens: 'The boys will show you the new website'... eh... oh?... huh? Improvisatie! Dus we hebben alsnog een hele mooie presentatie gegeven van de nieuwe website; als getrainde Information Engineers was dit geen probleem! Vervolgens: 'Are there any question concerning the website?' de rest van de vergadering ging in vloeiend Tamil... helaas begrijpen wij daar nog steeds niks van; behalve de Engelse namen ertussen door .....about bless.......staff zone......e-mail..... En dat ging maar door en door 'short meeting'... tuurlijk dom! Indian minute... Nadat de discussie over alles ging behalve wat echt belangrijk is aan de website taken verdelen; niemand wist eigenlijk wat er moest gebeuren en wat zijn taak was met ingrijpen van Mark werd de schade beperkt, hopelijk gaat dit goed. Toen... stilte...en... stilte...iedereen bleef netjes wachten terwijl wij onze spullen weer bij elkaar aan het rapen waren... stilte...en TOEN! Stond de baas op en mocht iedereen opstaan... pffff; typisch.

Onderweg naar huis nog wat echte Indiase chips gekocht; hoe ze gemaakt zijn en met wat is ons nog onduidelijk, maar ziek zijn we er niet van geworden. Bereid met de nodige kruiden was Mark zo slim om even in z'n oog te wrijven; aan zijn reactie te zien... deed dat best pijn! In de tussentijd een documentje van Floris Jan aan het doorlezen. Tevens heeft Floris Jan als echte netwerk specialist ons download probleem opgelost; hij stuurt ons de nodige series op DVD toe in een doosje

Vrijdag (23-03)
W��r lekker aan het project (wat een afwisseling!!!) aan de hand van een eerder gemaakt diagram van Mark ben ik die dag begonnen met het maken van de laatste organisatie diagram; de derde waarin alles bij elkaar komt. Een diagram waarin de hele organisatie en mensen met naam en toenaam beschreven staan. Nadat dit diagram 10x opnieuw gemaakt was hebben we een definitieve versie gemaakt die voor controle naar de opdrachtgever en de chief van BLESS kon.

Bhanu begeleid ons tot Camille terug en kwam naar ons toe met de subtiele vraag: 'You eat at my place someday! (Klopt, geen vraagteken... zo klonk het ook niet) we gaan 8 april, tijdens Pasen, bij haar lunchen of avondeten en die dag gaan we met een boot de zee op; waar? Geen idee! Hoe laat? Geen idee! Met wie? Geen idee! Wat voor boot? Geen idee! Wat een voorbereiding!!! Die avond weer lekker aan de rum-cola. Vincent (waarvan we het huisje huren) wilde ook graag wat rum en kwam met een klein bekertje aanzetten, dus ik dacht: PUUR? Nah... zijn keus, nadat hij het geroken had en terugschrok bood ik hem toch maar even aan het te mixen! Dat viel toch beter met wat cola en limoen; hij bood ons aan om zaterdagavond met hem te drinken op z'n Indiaas; BIER! Indiaas bier wel te verstaan, halve liter blikjes worden hier weg gedronken; minstents 3!

Zaterdag (24-03)
Zaterdag; een werkdag zal het ooit wennen? Ben bang van niet! De weken duren wel lang, maar gaan lekker snel zo! Op naar het echte werk in India; reizen! Na weer een opdracht voor school ingeleverd te hebben en wat voor BLESS gedaan te hebben kwam debbie on-line en de rest van de dag achter de webcam de lachspieren getest... een verassing op 7 april! Wat zou dat zijn? Wat kun je nou regelen vanuit India? Genoeg! Mark heeft in de tussentijd weer wat leuke nummer gedownload om op te jumpstylen; want... de mensen hier kunnen het gewoon nog steeds! Het is officieel: 'Jumpstyle is officieel ge�ntroduceerd in India. Na het nodige chatten, downloaden, typen en priv� lol weer genoeg gedaan voor vandaag. Dat dacht de rest van het personeel van BLESS waarschijnlijk ook; 'Als de kat van huis is dansen de muizen, BLESS net zo: 'als de baas van huis, voert het personeel niks uit!'.

Het treurige verlies van de visjes werd die avond goedgemaakt met de komst van twee nieuwe; we zullen zien hoe lang ze het vol gaan houden in het tropisch zwemparadijs!

Zondag (25-03)
Nadat ik van vrijdag op zaterdag extreem slecht geslapen had, reden: niezen.. raar, sinds ik geniest heb ben ik zo verkouden dat ik er hoofdpijn van heb en keelpijn erbij! Dus lekker slaappilletje, we hebben er nog genoeg over, en de nacht was goed door te brengen! Lekker laat opstaan en rustig aan ontbijten. Die middag met de fiets een rondje wezen fietsen om indialog weer van de nodige foto's te kunnen voorzien; we gingen het industrieterrein van Cuddalore op; een stank! Niet normaal, denk dat er behoorlijk wat (giftige ) uitstoot was (sowieso chloor; net of je langs een zwembad fietst!), gelukkig waren we er maar kort. Het mooiste stuk van de rit was de watertoren; we zagen een oude watertoren staan en ik merkte op: 'zouden we daarop mogen?' Mark had zoiets van 'staat nergens dat het niet mag, doen?' Dus, inderdaad, wij de watertoren op via een klein (half afgebrokkeld) betonnen trapje waar we boven een mooi uitzicht hadden over het industrie terein. Nadat onze waterflessen bijna leeg waren en we de industrie wel weer gezien hebben nog ff een omweggetje naar huis en thuis lekker drankje met ijsklontjes en ontspannen maar. Nog ff sms'n met het thuisfront en de vrije dag zit er al weer op; op naar een nieuwe week, nog maar 3 weekjes bij BLESS...

Die avond...BIER! Vincent had voor ons 'SUPER STRONG BEER' meegenomen uit Pondicherry. Dit bier was erg lekker (in verhouding met het indiase bier wat we gewend zijn) beide maar 1 blikje (ok... halve liter) naar binnen gewerkt. We kunnen het steeds beter en beter vinden met onze verhuurders, al met al een gezellige avond!



Nieuwscategorieën


Related Links



Design by Mariany Design.