New design

woensdag 09 mei 2007 - 15:53:05
AFBEELDING NIET BESCHIKBAAR
Hier in de internetcafes is het niet mogelijk om foto's erbij te voegen.
Ook de foto's in de Photo's selectie zullen pas weer aangevuld worden als we thuis komen.


Zo, hier vanuit het internetcafe in (Fort-)Cochin / Kochi dan maar eindelijk, na twee weken, weer een verhaaltje schrijven. Het is nu ontzettend warm en plakkerig weer, maar daarover straks meer in het Cochin gedeelte. Ik ga proberen zoveel mogelijk informatie, van dus de afgelopen 2 weken, in korte stukjes neer te zetten.

Voor de reis

Ow jee, nu moet ik gaan vertellen wat we 2 weken geleden allemaal gedaan hebben. Intussen hebben we alweer zoveel gezien en gedaan; dat wordt flink opdreunen. Uiteraard hebben we het project bij Amaidi goed afgerond. Alle deelstukken die gedaan moesten worden zijn gedaan. Ons school is ook tevreden over de manier hoe wij onze vakken allemaal hebben afgerond, kortom, het diploma is (officieel op 1 vak na) in tha pocket! Voordat het reizen begon kwamen we al voor het eerste dilemma; goh, die backpack/rugzak is toch wel erg klein. Er moest van onze grote berg spullen die we vanaf Schiphol mee naar India gesleept hadden een klein deel in onze rugzakken. Als je aan het inpakken bent blijkt toch al snel hoe klein het is. Maar goed, netjes volgepakt en het paste allemaal wel; ach ja, neem je in elk geval niet teveel troep mee. Tassen klaar, koffers in de Amaidi-opslag, het reizen kan beginnen. Vlak voordat we weggingen kwam iemand bij Amaidi binnen. Haar tas was open gesneden en paspoort en alles was gestolen. Nadat het Amaidi personeel, inclusief ons, de nodige eerste hulp hadden geboden ging het ECHT beginnen. Ow ja, uit voorzorg hebben we toch nog maar even een kopie gemaakt van onze paspoorten.

Chennai

Zoals in een eerder verhaal op Indialog al te lezen was, was het hotel in Chennai al gereserveerd. Daar hoefden we ons geen zorgen over te maken, we moesten er alleen nog even zien te komen. Als bijna afgestudeerde information engineers hoeven ons daar weinig zorgen over te maken *kuch*. We liepen rustig naar benenden en probeerden een bus aan te houden richting Chennai. Na een paar bussen die doorreden, zoals gewoonlijk, stopte er een Express-bus en die wilde ons wel meenemen. Voor Rs. 55 (nou, nog 1 keer omrekenen dan, 1 euro) konden we instappen en vervolgens, omdat het vrij druk was, 3 uur staan voordat we in Chennai aankwamen. Op het busstation van Chennai aangekomen moesten we nog een stukje verder. Wij op zoek naar de juiste bus. (Ter informatie: Chennai heeft een van de grootste busstations van India). Maar goed, na een minuutje of 10 wisten we welke lijn we moesten hebben en zaten we in de bus, toch? Ow nee, deze bus ging niet, de bus die ernaast stond, die ging naar (Chennei-)Egmore, of nee, toch die eerste bus, ehm, toch? Naja, na een aantal keer van bus gewisseld te zijn vertrok deze eindelijk en konden we voor Rs. 4 nog ruim een half uurtje bussen. Uitgestapt bij het station hadden we in 1 keer het juiste straatje en het juiste hotel gevonden. Inchecken en relaxen maar! Na een gezellig dinner, restaurantje waar we ruim een half uur alleen waren (alleen in de vorm van; al het personeel was ook nergens te vinden) nog even relaxen en toen met de trein een half uurtje naar het vliegveld.

Eindelijk was voor Bas de dag aangebroken; Mams en Jan waren er bijna. Na een goed 1 1/2 uur wachten en vele mensen gepasseerd zien hebben kwamen eindelijk de 2 witneuzen de hal uitzetten! Na een innig weerzien snel een taxi regelen en hup naar het hotel. Tijdens de taxirit zagen we hoe wij ongeveer 3 maanden geleden ook gereageerd zouden moeten hebben. " Ow, een koe, en kijk daar die mensen eens, ow, wat een chaos dat verkeer, ahhh, gaan als dat maar goed gaat". Na een gezellig babbeltje met de nodige drop, citroen jenever en worst gingen we rond half drie naar bed.

* de rest van het verhaal is een samenvatting van het schriftje wat Jan dagelijks bijhoud met extra toevoeging van mij*
(Inmiddels een stroomstoring gehad en hier in het internetcafe hebben ze de generator aangezet)

Maar goed, 2e dag Chennai. Deze begon met een ontbijtje in het Hotel (Hotel Pandian) en daarna zijn we een rondje gaan lopen rondom het hotel. Aangezien Chennai een stadje is met iets meer dan 6 miljoen inwoners bleek als snel dat je niet veel ziet. Bertruud wilde graag in een Riksjaw rijden, dus deze hebben we dan ook maar gevraagd en een rondje gemaakt. 's Avonds naar een restaurant gegaan en Jan laten kennismaken met het Indiase eten. Hoe doe je dat het snelst mogelijk? Juist, met een Thalis, groot rond bord met 10 kleine bakjes met elk sausjes erin. Na het eten kwam het grootste moment waar we op gewacht hadden...., DE KADOOTJES! Eindelijk, bergen met liefde vanuit Nederland.Na weer een nachtje slapen en een ontbijtje genuttigd te hebben wilden we de Indiase trein laten zien, ware het niet een riksjaw chauffeur ons aanhield en voor Rs. 20 per uur rond te leiden door de stad. Dat is wel erg goedkoop. Met 2 "auto" gingen we naar een zijde winkel waar de Berjan inkopen gingen doen. Dit nam ruim 2 en een half uur in beslag. Na 100en lappen zijde gezien te hebben waarvan vele volgens de verkoper "good quality" en "new design" zijn een mooie selectie van gekocht. Vervolgens naar een "handicrafts" winkel (winkel met handwerk spullen) en een goedkoop restaurant. Na het eten kwamen we erachter dat alles eigenlijk een beetje doorgestoken kaart is. De chauffeurs hebben connecties met alle winkels; na het eten moesten we ook nog even 3 winkels bezoeken. In deze winkels staan uiteraard verkopers die er alles aan doen om de rijke blanke wat te laten kopen. Volgende dag met onze zelfde riksjaw-vrienden naar het strand geweest en daarna naar het Fort St. George. Daar de vesting en het museum bekeken. Nog even de toerist uitgehangen met het bekijken van een sloppenwijk en toen naar de ongelovige Thomas kerk. Uiteraard na al dit toeristische rondgeneuzel nog de verplichte 3 winkels afgegaan. De laatste winkel hadden ze me te pakken. Ik zag 3 mooie godenbeeldjes en na het nodige afdingen heb ik deze dan ook gekocht. Jan en Bertruud hebben vervolgens nog tot over 12en op de kleermaker gewacht die een echt Indiaas kostuum zou afleveren.

Mysore

Nu ging, de door SNP geregelde reis, echt beginnen. De oudjes hadden zich verslapen en overhaast verlieten we om 5 uur ('s ochtends) het hotel om de trein te halen richting Mysore. Deze zou om 6 uur vertrekken en, hoe wonderbaarlijk, dat deed deze ook op de minuut precies! Na ruim 7 uur in een heerlijk ge-air-conditioneerde trein te hebben gezeten en voorzien te zijn van de nodige luxe; koffie, krant, koekjes, snoepjes, ontbijt en lunch kwamen we aan waar we Vijay (spreek uit; widji) ontmoette, de driver voor de komende 2 weken. We hadden verwacht dat we een oude Ambassador (Indiase toeristen taxi) zouden gaan rijden, maar nee, er stond een spik-splinter nieuwe Toyota klaar die net 800 kilometer had gereden. Het hotel (Hotel President) was TE luxe en hebben een korte rustpauze gehad. Er is genoeg te zien dus we gingen verder. Op naar het paleis! In Mysore staat het Paleis van de Maharadja. Dit paleis was uiterst leuk bekleed van binnen met de nodige/overbodige rijkdom. Een stoel van 280 kilo goud en een deur van 120 kilo zilver. Verder waren er nog wat tegeltjes en stalen pilaren overgekomen uit Engeland en het nodige glaswerk uit Belgie. Na een ronde van ruim een uur met een gids die ons alles heeft verteld nog even een kort rondje door de paleistuin die eigenlijk veel te vroeg vakkundig werd ontruimd. Bij het verlaten van de tuin en het lopen naar de auto moesten wij als toeristen nog eventjes een stuk of 20 verkopers wegslaan. De verkopers konden bij het wegrijden in ene wel heel ver zakken met de prijs, waar ze bij sommige spullen bij 1500 begonnen kon het in ene voor 100. Na deze missie voltooid te hebben (zonder wat gekocht te hebben) nog naar een winkel waar Bas en Jan een overhemd hebben laten aanmeten. 's Avonds in het hotel gegeten voor Rs. 910, de welvaart van de blanke mag weer duidelijk zijn.

De 2e dag die we te spenderen hadden in Mysore begonnen we na het onbijt met het bezoeken van een vogeltuin waar ook de nodige planten tentoongesteld stonden. Ook was hier Indiaas grooste overdekte vogeltuin en nog een andere plek waar veel vlinders rond fladderden. Na de dierentuin naar een Sandalwood fabriek. Sandalwood is een heel duur soort hout wat erg lekker ruikt, kortom, hier is grote handel in. Waar ik hoopte het hele ververkingsproces van sandalwood te kunnen zien bleek dat dit ergens anders zit en niet toegangkelijk is. Ofwel, we kwamen gewoon weer terrecht in 1 van de zovele shopjes met dure artikelen. Na deze 'fabriek' gezien te hebben nog een korte rondrit gemaakt en een kerk bekeken. Hierna was het tijd om de bestelde overhemden op te halen. Deze waren nog niet klaar en de tijd werd benut met een kopje thee/koffie. Toen de stukjes stof kwamen en we afgerekend hadden begon het toch te hozen. Snel werden we in de auto begeleid (die onder het afdak ging staan) en zijn we rustig door de gigantische waterplassen en om afgebroken bomen (dus geen takken) naar het hotel gereden. Foto's en film volgen nog.

Mudumalai

Na de nodige toast met jam (andere dingen zijn niet te krijgen) in de auto en op naar Mudumalai National Park. Onderweg zijn we nog gestopt bij een groente en fruit marktje. Hier werden alle spullen op kleden op de grond verkocht. Aantal kilometer verderop bij een veemarkt gestopt en hier waren we blijkbaar welkom publiek. We hadden het vermoeden dat er nooit blanken komen op zo'n markt (goh, wat moeten die hier ook) en een blanke vrouw, dat was al helemaal het einde (op de markt waren alleen maar mannen). Na voor de nodige stampede gezorgt te hebben zette we de reis weer voort richting "Bear-resort" (naam van het verblijf). Toen we er bijna waren zagen we in ene een olifant gewassen worden in de rivier door 4 Indiase mannen, deze gebeurtenis werd uitgebreid vastgelegd op foto en film en Bas wilde nog helpen, maar dit mocht niet. Het resort lag ergens in de middle of nowhere en zelfs de Indiaase mobielen van ons konden we wel vergeten; geen bereik. Het was een parkje met 6 luxe cottages en na het neerleggen van onze spullen en een klein beetje uitrusten stond de eerste safari al op het programma. Allereerst werden we een beetje teleurgesteld doordat we ruim een uur moesten gaan kijken/wachten op het voederen van "domestic elephants", ofwel, huisolifanten. Maar aangezien safari pas echt interessant wordt als het schermerd was het een mooie tijd om wat olifanten van dicht bij te zien en deze te foto-en. Tijdens de jeep-safari-rit, in een open auto waar we in mochten staan, hebben we een kudde wilde olifanten gezien de die weg overstaken. verder passeerden onze auto nog de nodige herten, wilde zwijen, pauwen en apen. Na een overheerlijke barbeque bij het kampvuur in het resort gingen we vroeg naar bed omdat om 5 uur de wekker alweer zou afgaan, dit vanwege een jungle-trekking.

Jungle trekking is lopen door de jungle in de hoop dieren te kunnen zien. Allereerst; jungle niet verwarren met regenwoud. De loop was 3 uur door een open begroeiing. Gespot zijn: 3 wild-dogs (deze schenen erg zeldzaam te zijn om te zien), een (gif)slang van ruim 3 meter, kuddes (of nee; roedels) herten en de nodige vogels. Onderweg ook een hoop sporen van olifanten gezien, maar helaas (of gelukkig); geen grijze dikhuid tegen het lijf mogen lopen. Na de tocht in het resort ontbijten en lekker uitrusten tot de avond, dan zou er weer een jeep-safari plaats vinden. Het weer gaf ons nog even de vraag of dit door zou gaan, maar de regen (hoos) bui stopte precies op tijd en de auto reed ons 3en een mooi rondje. Jan moest helaas van wege bruine race afhaken. Vlak voordat we weg wilden gaan nog even de rekening betalen. Oef, Rs. 3525, dat hadden ze wel even van te voren mogen vertellen! Voor Indiaase begrippen is dat toch zeer duur voor 2 dinners en 2 ontbijtjes.

Ooty

Na een rit van 35 kilometer over ruim 36 haarspeld bochten kwamen we in de Indiase oase. Wat een koelheid daar. Met een temperatuur van ongeveer 25 graden is het goed daar uit te houden. Wat wil je, stadje (ong 100.000 inwoners) ligt op bijna 3 kilometer hoogte. Na een poging te doen om in te checken bij een luxe 5 sterren hotel werden we doorverwezen naar het hotel waar we wel moesten zijn (de chauffeur was naar het verkeerde hotel gereden). Dit hotel had helaas veel mankementen. Zelfs de douche was weer zoals we de 2 1/2 maand in Cuddalore gewend waren. Na de markt overgelopen te zijn en de telefoons weer gevuld hebben met beltegoed zijn we (Bas en ik) Ooty nog wezen verkennen met de Lonely Planet. Dat valt niet mee. Straatnaambordjes kennen ze in deze plaats ook niet. Na toch wat gezien te hebben van het plaatsje hebben we ons te goed gedaan aan de room-service en lieten eten op onze kamer serveren; ideale manier van koken.

De 2e dag toerist uitgehangen en ons door de chauffeur laten rondrijden. Het begon bij een kunstmatig meer waar de Indiaers zich konden vertoefen aan een kermisje. Alles was er; botsautootjes, simulator, draaimolen, waterfietsen. In Nederland zouden deze dingen al 10 jaar geleden niet door de keuring gekomen zijn, maar goed. Verder stond op het programma een botanische tuin, waar we alle planten hebben gezien die ook bij ons in Nederland in de tuin staan, een tea factory, we weten nu precies hoe thee van blaadjes aan de boom in de verpakking in de supermarkt komt. Na een avondetentje in het restaurant van het hotel weer lekker op tijd naar bed. Volgende morgen ontbijtje, na 2 keer uitgelegd wat we wilden hebben en het 3 keer fout geserveerd krijgen hebben we het maar opgegeten. Kortom; hotel in Ooty was geen succes.

Kochi

Voordat we hier waren moesten we nog even een klein stukje India afleggen. Om 9 uur "sharp" stonden we klaar en reed de auto ons naar het stationnetje. Het eerste stukje ging met de trein. Dit treintje leidde ons over een slingerig spoortje de berg af. De eerste 500 meter richting zee-niveau waren afgelegd. Nog een hoop te gaan. De afstand vanaf Conoor (waar de trein ons gebracht had) tot aan Kochi was geschat door ons op 250 kilometer. Dit bleken er echter meer dan 300 te zijn. In Europa heb je dit binnen 3 a 4 uurtjes afgelegd. Hier duurde het echter ruim een uurtje of 6 a 7. Uiteraard onderweg ook nog even gegeten en nog 2 sanitaire stops gemaakt. Toen we (volledig onverwacht, toch levend (heerlijk dat Indiase verkeer)) bij de "Raintree lodge" aankwamen waren we zo moe van de reis dat de rest van de avond weinig meer voorstelde en het bedje was al snel gevonden. De volgende dag, ofwel vandaag, hebben we met een extra gids door het oude gedeelte van Fort Cochin
gereden/gelopen. Ook hier hebben we weer een kerk bezocht. Deze was echter extra speciaal omdat hier (de restanten) van het graf waren waar Vasco da Gama voor 14 jaar begraven was. Bij deze kerk sierde aan de rechter muur ook 20 oude grafstenen welke voorzien waren met Nederlandse teksten. Nederland heeft in de 17e eeuw een tijdje geregeerd hier in deze plaats. De rechterkant was voorzien van Portugese grafstenen. Zij hebben ook een tijd het hier voor het zeggen gehad. Oorspronkelijk lagen deze stenen allemaal op de vloer met daaronder de graven, maar de Engelsen, ja, ook zij hebben hier het voor het zeggen gehad, hebben deze aan weerzijden van de muren geplaatst. Erg indrukwekkend om zover van huis teksten op stenen te kunnen lezen. Na een wandeling over de boulevard / vismarkt van Kochi gemaakt te hebben welke voorzien werd van de nodige uitleg konden we weer in de airco gekoelde auto stappen. Goh, wat een luxe! De temperatuur is hier toch weer even wennen als je 2 dagen in Ooty bent geweest. Het weer hier is ruim 30 graden, lekker vochtige plakkerige warmte met af en toe een buitje welke voorzien wordt van de nodige onweer. Bertruud en Jan wilden nog in een winkel kijken en hier werden we dan ook vriendelijk binnen gehaald. Deze winkel zijn we ruim 1 1/2 uur binnen geweest. Na 2 kopjes thee en veel tapijten gezien te hebben is er een mooie deal gemaakt en ligt er binnen 3 weken een pakketje thuis. Ra ra, wat zou er in zitten. Na dit shop-avontuur wilde Jan nog meer ervaren en vroegen we aan onze chauffeur of hij naar een Enfield handelaar kon rijden. Enfields zijn de Harley's van India. Wat voor een Indier een super deluxe dure motor is schilderde Jan af als een model wat te veel te lichte motor heeft en op een brommer lijkt, ofwel, geen succes. De synagoge was inmiddels open en hier heeft onze gids ook nog rondgeleid. Om half 6 werden we weer bij de lodge afgezet. Weer een hoop dingen gezien in het oude centrum van Cochin.

Alleypey

Wat dit gaat bregen; ik heb nog geen idee. Ik ga het morgen allemaal meemaken en zodra we weer genoeg impressies gedaan hebben en weer toegang tot internet kunnen vinden gaan we dit uiteraard in een nieuwe editie van Indialog in alle geuren en kleuren vertellen.

Tot slot

Het leven in India als je reist is echt zo compleet anders, waar we in het huisje echt opgenomen werden in de Indiaase cultuur wordt je nu door de bevolking gezien als (oppervlakkige) rijke toerist die hier een aantal weekjes komt sightseeen.


Nieuwscategorie├źn


Related Links



Design by Mariany Design.